به نقل از فعالان و تشکلهای صنعت فولاد، نیمه دوم سال ۱۴۰۵ برای صنعت فولاد ایران تنها یک دوره زمانی برای جبران تولید ازدسترفته نیست، بلکه مقطعی تعیینکننده برای بازتعریف مدل توسعه این صنعت به شمار میرود؛ مدلی که در آن امنیت زیرساخت، تأمین پایدار انرژی، حفظ بازارهای صادراتی و سرعت بازسازی واحدهای آسیبدیده، به اندازه ظرفیت تولید اهمیت پیدا کرده است.