مدرنیسم به تعبیر هگلی برنهادش را در درون خود پرورش داد و چند صباحی است که شورش برنهاد خود را به خوبی لمس کرده است. بدین سان هر نهادی، دیر یا زود با نفی و بازاندیشی روبهرو میشود. پستمدرنیسم نیز یکی از صورتهای همین خودانتقادی تاریخی است. در این آوردگاه مدرنیته و پستمدرن، کمتر اشتراکی یافت میشود، چون پستمدرنیسم، این عصیانگر دوران بیش از تصور یاغی است، منسجم است، نه به اندازه مدرنیته و کاتورهای اما نه به آن صورت که بیسرانجام باشد.
1405 دوشنبه 25 آبان