در بحرانهای مالی، عملیاتی یا اعتباری، بسیاری از شرکتها نخستین تیغ اصلاح هزینه را بر بودجه روابط عمومی، رسانه و اطلاعرسانی تخصصی میزنند؛ گویی ارتباط با افکار عمومی، سهامداران، کارکنان، جامعه محلی و رسانههای تخصصی یک هزینه تزئینی است. اما بحران دقیقاً زمانی است که شرکت به روایت دقیقتر، توضیح منظمتر و ارتباط حرفهایتر نیاز دارد. مدیری که در بحران، بودجه رسانه تخصصی را بدون ارزیابی حذف میکند، ممکن است در ظاهر هزینهای را کاهش دهد، اما در عمل بخشی از توان شرکت برای دفاع از اعتبار خود را از بین میبرد.