1405 يکشنبه 29 شهريور
برچسب:

#استانداران

یادداشت سردبیر / پوشش اداری در ایران همواره در دو لایه متفاوت تعریف شده است: نخست پوششی که کارمندان با آن خود را می‌آرایند و دوم پوششی که مدیران یک سازمان بر تن می‌کنند. این دوگانه در طول دهه‌های گذشته مسیرهای متفاوتی را پیموده است. در سال‌های اخیر، پوشش کارمندان به‌تدریج از قالب‌های سخت‌گیرانه فاصله گرفته و به سمت سبک‌های غیررسمی‌تر گرایش پیدا کرده است.

آمایش سرزمینی بدون اراده اجرایی در سطح استان‌ها، تنها یک تئوری روی کاغذ است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که استانداران به عنوان روسای شوراهای برنامه‌ریزی و توسعه، حلقه مفقوده اجرای این اسناد ملی هستند و موفقیت یا شکست طرح‌های توسعه متوازن، مستقیماً به عملکرد و ایستادگی آن‌ها در برابر تصمیمات غیرکارشناسی گره خورده است.

در سپهر اندیشه‌ی متعالی، «کارگر» صرفاً یک عامل تولید یا هزینه‌ای در ردیف ترازنامه‌های مالی نیست؛ او معمار تمدن و بازوی توانمند خلق ارزش است.

در تقویم اداری-رسانه‌ای کشور، سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ نقاط عطفی در تاریخچه روابط‌عمومی‌های دستگاه‌های اجرایی به شمار می‌روند. در تاریخ ۲۴ مهرماه ۱۳۹۰، هیئت دولت با تصویب مصوبه‌ای، افق روشنی را برای این حوزه ترسیم کرد؛ بر اساس این مصوبه، سطح سازمانی روابط‌عمومی‌ها به «مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی» ارتقا یافت و طبق ماده ۱۲ آن، ادارات روابط‌عمومی استانداری‌ها به «اداره‌کل» تبدیل شدند تا جایگاه این نهادها در ساختار تصمیم‌سازی تقویت شود.

آخرین خبرها