بهعنوان نمونه، طی روزهای اخیر نرخهایی مطرح شده که به حدود هزار تومان رسیده و این فقط یکی از مصادیق بیثباتی در قیمتگذاری است. در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان فقط از تأمین انرژی حرف زد؛ بلکه باید از امکانپذیری اقتصادی تولید نیز سخن گفت.
در اسفند ۱۴۰۳ قیمت گاز حدود ۲۸۰۰ تومان بود، اما در اردیبهشتماه ۱۴۰۴ این رقم به حدود ۱۱ هزار و ۲۰۰ تومان رسید؛ یعنی جهشی تقریباً پنجبرابری در فاصلهای کوتاه؛ این افزایش با هیچ منطق اقتصادی سازگار نیست. حتی اگر یک بنگاه بزرگ مانند فولاد مبارکه تا حدی توان تحمل داشته باشد، بسیاری از بنگاههای دیگر بهراحتی ممکن است در برابر چنین شوکی از بین بروند. سود در این شرایط فقط کاهش پیدا نمیکند، بلکه اساساً امکان سودآوری و حتی تداوم فعالیت زیر سؤال میرود.