از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، یکی از مهمترین دستاوردهای کشور حضور پرشکوه توأم با شور و شوق اقشار مختلف مردم در خیابان است، حضوری که حتی رسانههای انحصاری جهان هم نتوانست آنرا سانسور کند.
همراه با خیل عظیم این زنان و مردان، هستند افرادی که در زمره مردم عادی جامعه قرار دارند و دارای مشاغل آزادند، و در کنار آنها همچنین حضور مدیران دستگاههای دولتی و کارمندان و کارگران و کارکنانی که عمدتاً بهصورت قراردادی با ادارات و سازمانها و نهادهای دولتی یا حکومتی یا با پیمانکاران واسطه و مرتبط با آنها به اشتغال مبادرت داشته و دارند و با عشق به ایران و برای حفاظت و برقراری امنیت در این آب و خاک، دست در دست زن و فرزند خویش خیابان های شهر و روستا را خالی نگذاشتند
باید بدانیم که حضور پر شور و میلیونی همین زنان و مردان باعث شد که متجاوزان نهتنها اهداف اعلامی عملیاتهاشان محقق نشود، بلکه شواهد فزایندهای وجود دارد که این حضور میلیونی شبانۀ ملت موجب گردید تا بسیاری از معادلات راهبردی و تصمیمات اطاقهای فکر متجاوزان نسبت به این مردم برهم بریزد.
آقایان و خانم های مسئول، تصمیم سازان و تصمیم گیران کشور، وقتی سرپرست یا عضوی از یک خانواده از کارش اخراج شود باعث دلسردی بخشی از جامعه از ارکان نظام میشود، کل اعضای خانواده از عملکرد دولت و حاکمیت ابراز نارضایتی میکنند و همین ممکن است به یک فاجعه دامن بزند.
در شرایط کنونی و فشار اقتصادی حاکم بر سرپرستان خانوار که حتی برای تأمین معاش خانواده هایشان با مشکلات مالی دست و پنجه نرم میکنند، این موج تعدیل نیروهای انسانی که با آغاز سال جدید در برخی از نهادهای دولتی و غیردولتی شروع شده ابدأ به صلاح کشور نیست و این اقدام باعث تغییر نگاه و اذهان نسبت به نظام و انقلاب میگردد. تا دیر نشده از یک فاجعه پیشگیری کنید.