هاجر صفرزاده در گفتوگو با ایسنا، درباره وضعیت تمرینات خود، اظهار کرد: با توجه به این که به خاطر شرایط جنگی اردوها تعطیل است اما از لحظه شروع جنگ تمرینات خود را به صورت غیرمتمرکز در اصفهان پیگیری کردیم و روزی ۵ ساعت صبح و بعدازظهر تمرین دو دارم تا دچار افت رکورد نشوم. حتی روزهای تعطیل نیز تمرین میکنم تا به هدف خود که همان کسب مدال طلا در دوی ۲۰۰ و ۴۰۰ متر است دست پیدا کنم، هر چند سخت است اما در همین شرایط نیز برای رسیدن به هدفم به سختی تلاش میکنم.
وی یکی از مشکلات خود را کم بودن حقوق اردونشینی خود عنوان کرد و گفت: متأسفانه هر روز نرخ ارز افزایش پیدا میکند اما حقوق من و سایر دوومیدانی کاران در حدی نیست که کفاف خرید مکمل و تجهیزات را بدهد. در حال حاضر ۲۷ میلیون از کمیته ملی پارالمپیک حقوق میگیرم که نمیدانم با این حقوق مکمل تهیه کنم و یا تجهیزات بخرم. در حال حاضر یک کفش میخی برای شرکت در مسابقات ۵۰ میلیون است که واقعا با حقوقی که دریافت میکنم تهیه چنین کفشی غیرممکن است. قرار بود کمیته ملی پارالمپیک بابت خرید کفش و مکمل هزینهای جدا به ورزشکاران پرداخت کند که تا به امروز خبری نیست.
نایب قهرمان پارالمپیک پاریس در دوی ۴۰۰ متر تصریح کرد: از این که پارادوومیدانی مستقل شده و به صورت فدراسیون درآمده اتفاق خوبی است اما امیدوارم دوومیدانی کاران را بیشتر مورد حمایت قرار دهند تا دغدغه آنها بیش از این که تأمین تجهیزات و خرید مکمل و ... باشد، تمرکز خود را معطوف تمرینات کنند تا بهترین نتیجه را در ناگویا ژاپن کسب کنیم.
او گفت: حتی در شرایطی که به خاطر جنگ اماکن ورزشی تعطیل بود و جایی برای تمرین نداشتیم، زیر نظر مربی تخصصی خود در پارک میدویدم تا از حریفان آسیایی خود عقب نیفتم، تلاشم بر این است که در صورت امکان در ناگویا ژاپن علاوه بر کسب مدال طلا، رکوردشکنی نیز در دوی ۴۰۰ متر داشته باشم.
صفرزاده در پایان در پاسخ به این پرسش که آیا از نظر تجهیزات به ویژه کفش مشکل خاصی دارید، افزود: در حال حاضر با همان کفشهای قبلی خود تمرین میکنم، هر چند استاندارد نیست اما سعی میکنم با همین کفشها نیز به خوبی بدوم و رکورد خود را بهبود ببخشم.