پروژه مخازن بافر فرایندی با سرمایه‌گذاری اولیه ۲.۳۵ میلیون دلار و با هدف افزایش انعطاف‌پذیری عملیاتی، مدیریت مصرف انرژی در ساعات اوج بار و ارتقای بهره‌وری خطوط تولید اجرا شده است. این طرح از جمله پروژه‌های دارای توجیه اقتصادی شرکت به شمار می‌رود.
رفع محدودیت‌های فرایندی و افزایش پایداری تولید
کاهش کیفیت و مدول بوکسیت مصرفی از ۴.۶ به ۳.۳ نسبت به شرایط طراحی اولیه، افزایش دبی دوغاب، محدودیت زمان سیلیس‌زدایی و فرسایش مخازن موجود، از جمله چالش‌های تأثیرگذار بر فرایند تولید است. همچنین، افزایش زمان تعمیرات اساسی آسیاب‌ها و محدودیت مصرف برق در ساعات پرباری، ضرورت مدیریت هماهنگ جریان مواد و انرژی را افزایش داده است.
در همین راستا، ساخت چهار دستگاه مخزن بافر به همراه تجهیزات جانبی، با هدف ایجاد استقلال عملیاتی میان واحد‌های بالادستی و پایین‌دستی و تثبیت جریان مواد اجرا شده است. این مخازن با فراهم‌کردن امکان ذخیره‌سازی موقت دوغاب، تأمین پیوسته خوراک واحد انحلال و انعطاف‌پذیری بیشتر در برنامه‌ریزی تولید و تعمیرات را امکان‌پذیر می‌کند.
مدیریت مصرف انرژی در ساعات پیک و کم‌باری
بر اساس برنامه بهره‌برداری این طرح، در ساعات کم‌باری، سه آسیاب به‌صورت هم‌زمان برای تغذیه خطوط انحلال و پرکردن مخازن بافر فعالیت می‌کنند. در ساعات پرباری، تنها یک آسیاب فعال خواهد بود و خوراک خط انحلال با استفاده از دوغاب ذخیره‌شده در مخازن تأمین می‌شود.
این راهکار ضمن انتقال بخشی از مصرف انرژی به ساعات کم‌باری، به مدیریت دیماند، کاهش اثر محدودیت‌های برق و فراهم‌شدن فرصت بیشتر برای تعمیرات و نگهداری آسیاب‌ها کمک می‌کند. کاهش مصرف برق به میزان ۶ هزار مگاوات‌ساعت در سال نیز از دستاورد‌های پیش‌بینی‌شده این پروژه است.
افزایش دبی انحلال و ظرفیت تولید آلومینا
از دیگر نتایج مورد انتظار این پروژه، بهبود فرایند سیلیس‌زدایی اولیه از طریق افزایش زمان ماند دوغاب است. بر اساس شاخص‌های فنی طرح، دبی انحلال از ۳۸۵ به ۴۴۰ مترمکعب در ساعت افزایش می‌یابد که زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیت تجهیزات را فراهم می‌کند.
همچنین، افزایش ظرفیت تولید آلومینا به میزان ۸ هزار و ۸۰۰ تن در سال، از دستاورد‌های اقتصادی این طرح محسوب می‌شود. این افزایش ظرفیت در کنار مدیریت مصرف انرژی و بهبود جریان مواد، می‌تواند به ارتقای بهره‌وری و کاهش محدودیت‌های عملیاتی کمک کند.
گفتنی است شرکت آلومینای ایران پس از انتقال مدیریت به بخش خصوصی، با تمرکز بر نوآوری در فرایند‌های تولید، بهینه‌سازی مصرف انرژی، کاهش هزینه‌های تمام‌شده و افزایش بهره‌وری سرمایه‌گذاری‌ها، توسعه زیرساخت‌های صنعتی را دنبال می‌کند. اجرای پروژه‌هایی نظیر مخازن بافر فرایندی، در راستای تقویت پایداری تولید، افزایش رقابت‌پذیری و ارتقای جایگاه شرکت در زنجیره ارزش صنعت فلزات و ایفای نقشی مؤثرتر در توسعه اقتصادی کشور انجام می‌شود.