کد خبر : 301178 تاریخ : 1405/9/1 - 14:36
دکتر محمدجواد خلیلی، مدیرعامل شرکت مدیریت بین‌المللی همراه (هیمکو) در یادداشتی مطرح کرد لجستیک؛ حلقه مغفول رقابت‌پذیری صنایع معدنی ایران افزایش ظرفیت استخراج و فرآوری مواد معدنی، بدون توسعه متوازن زیرساخت‌های حمل‌ونقل و لجستیک، نمی‌تواند به‌تنهایی ضامن کاهش هزینه‌های تولید و تقویت جایگاه ایران در بازارهای جهانی باشد. در شرایطی که هزینه جابه‌جایی مواد اولیه و محصولات معدنی سهم قابل‌توجهی در بهای تمام‌شده دارد، توسعه پایانه‌های تخصصی بندری و اتصال آن‌ها به شبکه ریلی و جاده‌ای، به یکی از ضرورت‌های راهبردی اقتصاد معدن تبدیل شده است؛ ضرورتی که پروژه هیمکو در منطقه بندرعباس با ظرفیت طراحی سالانه ۱۰ میلیون تن، در راستای پاسخ به بخشی از آن تعریف شده است.

به گزارش آفتاب صبح، رقابت‌پذیری در صنایع معدنی دیگر صرفاً با میزان ذخایر، ظرفیت تولید یا برخورداری از فناوری‌های پیشرفته سنجیده نمی‌شود. در اقتصاد امروز، توان مدیریت زنجیره تأمین، دسترسی به شبکه‌های کارآمد حمل‌ونقل و کنترل هزینه‌های لجستیکی، از عوامل تعیین‌کننده در حفظ مزیت رقابتی بنگاه‌های معدنی و صنعتی به شمار می‌روند.

این موضوع برای ایران، با توجه به گستردگی پهنه‌های معدنی، فاصله جغرافیایی برخی مراکز استخراج و فرآوری از مبادی صادراتی و حجم بالای جابه‌جایی مواد معدنی، اهمیت بیشتری دارد. در چنین شرایطی، ضعف یا ناهماهنگی در زیرساخت‌های حمل‌ونقل می‌تواند بخشی از مزیت تولید داخلی را تحت تأثیر قرار دهد و هزینه دسترسی محصولات ایرانی به بازارهای هدف را افزایش دهد.

لجستیک؛ فراتر از یک فعالیت پشتیبانی

در زنجیره معدن و صنایع معدنی، حمل‌ونقل صرفاً مرحله‌ای پس از استخراج یا تولید نیست؛ بلکه عاملی اثرگذار بر بهره‌وری، قیمت تمام‌شده، سرعت گردش کالا و قابلیت اتکای زنجیره تأمین است. وابستگی این صنایع به جابه‌جایی انبوه مواد اولیه و محصولات، ضرورت توسعه زیرساخت‌هایی را برجسته می‌کند که بتوانند عملیات تخلیه، بارگیری، انبارش و انتقال را با سرعت و دقت بیشتری انجام دهند.

از این منظر، توسعه پایانه‌های تخصصی مواد معدنی و ایجاد ارتباط مؤثر میان بنادر، شبکه ریلی و مراکز صنعتی، می‌تواند بخشی از گلوگاه‌های لجستیکی را برطرف کند. چنین زیرساخت‌هایی علاوه بر کاهش هزینه‌های عملیاتی، امکان مدیریت بهتر جریان کالا و افزایش ظرفیت صادراتی را فراهم می‌کنند.

اقتصاد دریا‌محور و فرصت بازتعریف مزیت‌های معدنی ایران

موقعیت جغرافیایی ایران و دسترسی به آب‌های آزاد، ظرفیت قابل‌توجهی برای توسعه تجارت دریایی و تقویت پیوند میان بخش معدن و بازارهای بین‌المللی ایجاد کرده است. با این حال، بهره‌برداری اقتصادی از این موقعیت، صرفاً با توسعه ظرفیت‌های عمومی بندری محقق نمی‌شود و به زیرساخت‌های تخصصی متناسب با نیاز صنایع معدنی وابسته است.

ایجاد پایانه‌های مکانیزه، توسعه مراکز لجستیکی یکپارچه، اتصال به شبکه ریلی و استفاده از سامانه‌های نوین مدیریت عملیات، از جمله الزامات تبدیل بنادر به حلقه‌های مؤثر زنجیره ارزش معدنی است.

در همین چارچوب، شرکت مدیریت بین‌المللی همراه (هیمکو) با هدف توسعه زیرساخت‌های نوین لجستیکی در بخش معدن و صنایع معدنی شکل گرفته است. پروژه احداث پایانه مکانیزه مواد فله معدنی در منطقه بندرعباس، با ظرفیت طراحی سالانه ۱۰ میلیون تن، یکی از طرح‌های زیرساختی این شرکت محسوب می‌شود.

نگاه به این پروژه صرفاً به احداث یک پایانه بندری محدود نیست، بلکه ایجاد زیرساختی یکپارچه برای مدیریت جریان مواد معدنی را دنبال می‌کند؛ زیرساختی که قرار است با تکیه بر تجهیزات مکانیزه، سامانه‌های مدیریت عملیات و توسعه ظرفیت تخلیه، بارگیری و انبارش، بهره‌وری زنجیره لجستیک را ارتقا دهد.

تاب‌آوری زنجیره تأمین؛ بُعدی فراتر از اقتصاد

اهمیت زیرساخت‌های بندری تنها به کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و تسهیل صادرات محدود نمی‌شود. تمرکز فعالیت‌های تجاری و لجستیکی در تعداد محدودی از مبادی، می‌تواند در شرایط بحران، اختلال در جریان ورود و خروج کالا را تشدید کند.

تجربه بحران‌های اقتصادی و شرایط جنگی نشان داده است که تنوع‌بخشی به زیرساخت‌های حیاتی و مسیرهای انتقال کالا، یکی از الزامات افزایش تاب‌آوری اقتصادی کشورهاست. از این منظر، ایجاد ظرفیت‌های جدید بندری و پایانه‌های تخصصی می‌تواند به توزیع متوازن‌تر فعالیت‌های لجستیکی و کاهش وابستگی عملیاتی به زیرساخت‌های محدود کمک کند.

ایجاد اسکله و پایانه تخصصی هیمکو را نیز باید در چنین چارچوبی ارزیابی کرد. این پروژه با افزودن ظرفیت جدید به شبکه زیرساخت‌های بندری کشور، می‌تواند به تنوع‌بخشی مسیرهای انتقال و صادرات مواد معدنی و کاهش تمرکز عملیاتی در پایانه‌های موجود کمک کند.

البته میزان اثرگذاری چنین طرح‌هایی بر امنیت زنجیره تأمین، به نحوه اتصال آن‌ها به شبکه حمل‌ونقل کشور، ظرفیت عملیاتی واقعی، تنوع مسیرهای انتقال و امکان تداوم فعالیت در شرایط اختلال وابسته است. بنابراین، ارزیابی موفقیت این پروژه‌ها باید فراتر از ظرفیت اسمی و پیشرفت عملیات عمرانی، شاخص‌های عملکردی و میزان مشارکت آن‌ها در جریان واقعی تجارت مواد معدنی را نیز در بر بگیرد.

مدیریت و تأمین مالی؛ دو مؤلفه تعیین‌کننده در تحقق اهداف

پروژه‌های بزرگ زیرساختی در حوزه معدن و صنایع معدنی، علاوه بر سرمایه‌گذاری قابل‌توجه، به هماهنگی میان مجموعه‌ای از ذی‌نفعان نیاز دارند. سرمایه‌گذاران، نهادهای حاکمیتی، دستگاه‌های اجرایی و بهره‌برداران صنعتی باید در چارچوبی هماهنگ برای پیشبرد اهداف پروژه عمل کنند.

در همین زمینه، برنامه‌ریزی و کنترل پروژه، مدیریت یکپارچه ذی‌نفعان، انضباط مالی و ارتقای بهره‌وری سازمانی از جمله الزامات پیشبرد طرح‌های زیرساختی محسوب می‌شوند. تجربه پیشبرد هیمکو نیز نشان می‌دهد که حل مسائل پیچیده زیرساختی، به تعامل مؤثر میان ذی‌نفعان، تصمیم‌گیری به‌موقع و نگاه بلندمدت نیاز دارد.

همراهی سهامداران، همکاری سازمان بنادر و دریانوردی و سایر مجموعه‌های مرتبط نیز از عوامل مؤثر در پیشبرد اهداف این پروژه بوده است.

با این حال، محدودیت‌های تأمین مالی، تغییرات شرایط اقتصادی و چالش‌های اجرایی از جمله مسائلی هستند که می‌توانند بر زمان‌بندی و هزینه اجرای طرح‌های زیرساختی اثر بگذارند. از این رو، مدیریت منابع، کنترل مستمر هزینه‌ها و تصمیم‌گیری به‌موقع، در کنار تأمین پایدار منابع مالی، از عوامل تعیین‌کننده در تبدیل اهداف طراحی‌شده به ظرفیت عملیاتی خواهند بود.

آینده لجستیک معدنی در گرو هوشمندسازی و یکپارچگی

تحولات فناوری در صنعت بندری و حمل‌ونقل، مسیر مدیریت لجستیک مواد معدنی را نیز تغییر داده است. هوشمندسازی عملیات، استفاده از سامانه‌های دیجیتال، کنترل دقیق جریان کالا و ارتقای ایمنی تجهیزات، از جمله مؤلفه‌هایی هستند که می‌توانند عملکرد پایانه‌های تخصصی را بهبود بخشند.

برای پروژه‌هایی مانند هیمکو، توجه به این مؤلفه‌ها از مراحل طراحی و اجرا اهمیت دارد؛ زیرا بهره‌وری بلندمدت زیرساخت، تنها به ظرفیت اسمی آن وابسته نیست و کیفیت مدیریت عملیات، میزان اتصال به شبکه‌های حمل‌ونقل و قابلیت انطباق با نیازهای آینده صنعت نیز در آن نقش دارد.

در الگوی نوین مدیریت پایانه‌های تخصصی، سرعت عملیات، ایمنی، قابلیت اطمینان، کاهش توقف ناوگان حمل‌ونقل و مدیریت بهینه منابع، در کنار ملاحظات زیست‌محیطی، از شاخص‌های اصلی ارزیابی عملکرد به شمار می‌روند.

لجستیک؛ یکی از ارکان اصلی توسعه صنعتی و اقتصادی کشور

توسعه صنایع معدنی ایران زمانی می‌تواند به مزیت اقتصادی پایدار منجر شود که سرمایه‌گذاری در استخراج و فرآوری، با توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل و تجارت دریایی همراه باشد. کاهش هزینه تمام‌شده، افزایش قدرت رقابت در بازارهای بین‌المللی و استمرار جریان تولید و صادرات، نیازمند نگاهی یکپارچه به زنجیره ارزش معدن است.

پروژه هیمکو را می‌توان در چارچوب همین ضرورت راهبردی ارزیابی کرد؛ طرحی که موفقیت آن نه صرفاً با احداث پایانه، بلکه با میزان تحقق ظرفیت عملیاتی، کاهش هزینه‌های لجستیکی، اتصال مؤثر به شبکه حمل‌ونقل و سهم آن در افزایش تاب‌آوری زنجیره تأمین کشور سنجیده خواهد شد.

آینده صنعت معدن ایران علاوه بر توسعه ظرفیت‌های استخراج و فرآوری، به سرمایه‌گذاری جدی در زیرساخت‌های حمل‌ونقل و لجستیک وابسته است. اگر هدف، کاهش هزینه‌های تولید، افزایش قدرت رقابت در بازارهای بین‌المللی و توسعه پایدار صنایع معدنی باشد، باید لجستیک را در جایگاه واقعی خود، یعنی یکی از ارکان اصلی راهبرد توسعه صنعتی و اقتصادی کشور، قرار داد.

هیمکو تلاشی در همین مسیر است؛ تلاشی برای تبدیل ظرفیت‌های جغرافیایی و معدنی ایران به مزیت اقتصادی پایدار، تحقق عملی اقتصاد دریا‌محور و ایجاد پیوندی مؤثرتر میان معدن، صنعت و تجارت دریایی؛ با نگاهی که بهره‌وری اقتصادی، امنیت و تاب‌آوری زیرساخت‌ها را در کنار یکدیگر می‌بیند.