به گزارش آفتاب صبح؛ بهزاد مریدی در گفت‌وگو با ایسنا، درباره موضوع معدن‌کاوی در کوه "ایوب" و "فالونک" اظهار کرد: در منطقه فالونک، فردی ظاهراً سال‌ها قبل مجوز مطالعات معدنی دریافت کرده بود، اما در آن زمان از طریق پنجره دولت پاسخی از سوی میراث فرهنگی ارائه نشد و این فرد اقدام به دریافت مجوز کرد. وی افزود: پس از آن، میراث فرهنگی با این موضوع مخالفت کرد، اما متقاضی پرونده را به دیوان عدالت اداری برد و رأی این دیوان را به نفع خود دریافت کرد؛ به‌گونه‌ای که حکم انفصال مدیرکل میراث فرهنگی نیز صادر شد! مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس ادامه داد: به دلیل تغییر و تحولات مدیریتی در آن مقطع، اعتراضی به رأی صورت نگرفت و رأی دیوان قطعی شد. در چنین شرایطی، یا باید مجوز صادر می‌کردیم یا مدیرکل با حکم انفصال از خدمت مواجه می‌شد تا اینکه پرونده به دوره مسئولیت من رسید. مریدی با بیان اینکه این پرونده از نخستین هفته آغاز مسئولیتش در دستور کار قرار گرفت، گفت: از همان هفته اول، این پرونده را به‌عنوان مهم‌ترین پرونده در دستور کار قرار دادم و با جدیت پیگیری کردم. فرد متقاضی نیز رأی قطعی انفصال من را دریافت کرده بود! وی با اشاره به پیگیری‌های واحد حقوقی میراث فرهنگی و همکاری دادستان فارس در این پرونده اظهار کرد: دو روز مانده به اجرای قطعی حکم انفصال، فرصت داشتم که یا با درخواست موافقت کنم یا با انفصال از خدمت مواجه شوم. من مصمم بودم که انفصال را بپذیرم، اما تحت هیچ شرایطی مجوز معدن‌کاوی را امضا نمی‌کردم. همکاری دادستان برای جلوگیری از اجرای حکم مدیرکل میراث فرهنگی فارس با اشاره به نقش دادستان در پیگیری این پرونده بیان کرد: دادستان نامه‌ای ارسال کرد و بر ضرورت جلوگیری از اجرای این حکم تأکید داشت. دادستان با توجه به مسائل اجتماعی و بحران‌هایی که ممکن است یک تصمیم ایجاد کند، می‌تواند برای جلوگیری از اجرای رأی دادگاه ورود کند. مریدی افزود: در این زمینه لایحه محکمی تنظیم کردیم و دادستان نیز به ما کمک کرد. امکان استفاده از ماده ۷۹ برای اعتراض به رأی دیوان عدالت اداری وجود داشت، اما رسیدگی به این درخواست و صدور رأی ممکن بود چندین ماه زمان ببرد. وی ادامه داد: استفاده از این مسیر به این معنا بود که ابتدا باید پاسخ مثبت برای معدن‌کاوی در این منطقه می‌دادم و سپس درخواست اعمال ماده ۷۹ را پیگیری می‌کردم؛ فرایندی که ممکن بود حدود پنج ماه زمان ببرد. مدیرکل میراث فرهنگی فارس با توضیح درباره ماده ۷۹ گفت: این ماده مربوط به اعتراض به رأی دیوان عدالت اداری است؛ اقدامی که باید پیش از این انجام می‌شد، اما مسئولان قبلی آن را انجام نداده بودند. مریدی با اشاره به مخاطرات صدور مجوز و انتظار برای نتیجه رسیدگی به اعتراض افزود: دادن مهلت پنج تا شش‌ماهه در این شرایط خطرناک‌ترین کار بود؛ زیرا باید مجوز صادر می‌کردم و سپس منتظر رأی دیوان می‌ماندم. این ساده‌ترین کاری بود که هر مدیری می‌توانست انجام دهد، اما در این فاصله، متقاضیان فرصت داشتند انفجارهای معدنی خود را انجام دهند و فعالیتشان را در معدن فالونک پیش ببرند. وی با بیان اینکه دادستان مانع انجام این کار شد، اظهار کرد: هم‌زمان درخواست اعمال ماده ۷۹ را نیز ارائه کردیم و حدود پنج روز پیش رأی دیوان عدالت اداری نقض شد و عملاً مانعی که برای جلوگیری از این اقدام وجود داشت، برطرف شد. مکاتبه با صمت برای مسدود کردن محدوده معدنی مدیرکل میراث فرهنگی فارس در ادامه از هماهنگی با اداره کل صنعت، معدن و تجارت استان خبر داد و گفت: با کریم مجرب، مدیرکل صنعت، معدن و تجارت فارس، نیز صحبت کردم. او همکاری کرد و اعلام کرد میراث فرهنگی نامه‌ای ارسال کند تا کل محدوده یوتی‌ام آن منطقه را مسدود کنند که این مکاتبه انجام شد. مریدی در پاسخ به این پرسش که با توجه به اعلام اداره کل صنعت، معدن و تجارت فارس مبنی بر صادرنشدن مجوز برای این منطقه، افراد مورد اشاره از چه مرجعی مجوز دریافت کرده‌اند، توضیح داد: این افراد در حال حاضر مجوز استخراج معدن ندارند، بلکه مجوز مطالعات معدنی دریافت کرده‌اند که معمولاً دوره‌ای چندماهه دارد. پس از انجام مطالعات و دریافت استعلام‌ها، امکان ورود به مرحله استخراج معدن فراهم می‌شود، اما ما اجازه چنین کاری را ندادیم. به گزارش ایسنا، کوه ایوب در شهرستان مرودشت استان فارس، از جمله پهنه‌های دارای ارزش باستان‌شناختی در این شهرستان است. بر اساس نتایج بررسی‌های باستان‌شناسی دشت مرودشت، در دامنه‌های این کوه غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای با شواهدی از دوره پارینه‌سنگی تا دوران تاریخی شناسایی شده است. همچنین بخش قابل توجهی از نقوش صخره‌ای منطقه در دامنه غربی کوه ایوب، در محدوده‌ای موسوم به «سینه‌کوه» قرار دارد که بررسی‌ها، تداوم فرهنگی این نقوش را از دوره مس‌وسنگ تا دوران اسلامی نشان می‌دهد. شناسایی استودان‌ها و گورستان‌هایی متعلق به دوره صفویه تا دوران معاصر نیز از دیگر یافته‌های باستان‌شناختی این محدوده است. روستای فالونک در شهرستان مرودشت و دهستان رامجرد یک قرار دارد و مهم‌ترین اثر شناخته‌شده آن، یک آرامگاه صخره‌ای با معماری الهام‌گرفته از آرامگاه‌های هخامنشی است. بر اساس شواهد معماری و شیوه تراش سنگ، این آرامگاه به دوره پساهخامنشی یا فراهخامنشی نسبت داده شده و احتمال داده می‌شود که در دوره فرمانروایی دودمان‌های بومی پارس، موسوم به فراته‌داران یا پرترکه‌ها، ساخته شده باشد. این آرامگاه از نظر ساختار کلی از الگوی آرامگاه‌های هخامنشی پیروی می‌کند، اما برخلاف نمونه‌های سلطنتی، فاقد سنگ‌نگاره و تزئینات است. این اثر در کنار دیگر شواهد باستان‌شناختی محدوده فالونک، بخشی از اهمیت تاریخی و فرهنگی این پهنه در مرودشت را نشان می‌دهد.