به گزارش آفتاب صبح، به نقل از روابط عمومی فولاد هرمزگان، توسعه صنعت فولاد تنها به سرمایهگذاری در تجهیزات، افزایش ظرفیت تولید و بهروزرسانی فناوریهای صنعتی وابسته نیست؛ بلکه برخورداری از نیروی انسانی متخصص، خلاق و آشنا با پیچیدگیهای فرایند تولید، یکی از پیشنیازهای اصلی حفظ رقابتپذیری در این صنعت محسوب میشود. در شرایطی که فناوریهای تولید و الزامات بهرهوری بهسرعت در حال تغییر هستند، فاصله میان آموزشهای دانشگاهی و نیازهای واقعی واحدهای صنعتی میتواند به یکی از موانع توسعه تبدیل شود. در چنین شرایطی، طرح «فرآ» در شرکت فولاد هرمزگان با هدف تقویت ارتباط میان نظام آموزش عالی و نیازهای تخصصی صنعت تعریف شده است؛ برنامهای که تلاش دارد از ظرفیت دانشگاهها برای تربیت نیروی انسانی متناسب با نیازهای آینده صنعت فولاد استفاده کند. شاهین زارع، مدیر متالورژی، طراحی و توسعه محصولات شرکت فولاد هرمزگان، در تشریح اهداف این طرح اظهار کرد: «فرآ» فراتر از یک برنامه آموزشی است و فولاد هرمزگان با توجه به ضرورت ایجاد ارتباط منسجمتر و مؤثرتر با وزارت علوم، اجرای آن را با هدف شکلدهی به پیوندی مستحکم میان اکوسیستم آموزشی و حوزه پژوهش و نوآوری شرکت در دستور کار قرار داده است. به گفته وی، یکی از اهداف اصلی این برنامه، تربیت نیروهای موردنیاز آینده شرکت از مسیر آموزش هدفمند و مشارکت دانشجویان در پروژههای صنعتی است. واگذاری پروژههای مشخص به دانشجویان نیز این امکان را فراهم میکند تا استعدادهای برتر و افراد متناسب با نیازهای تخصصی فولاد هرمزگان شناسایی شوند. عبور از آموزش نظری و حرکت به سمت مهارتآموزی صنعتی یکی از چالشهای مهم نظام آموزش عالی در حوزههای فنی و مهندسی، فاصله میان دانش نظری و مهارتهای موردنیاز در محیط واقعی تولید است. دانشآموختگان دانشگاهی اگرچه از دانش تخصصی برخوردارند، اما آشنایی محدود با فرایندهای عملیاتی، تجهیزات، محدودیتهای تولید و مسائل روزمره واحدهای صنعتی میتواند ورود مؤثر آنها به بازار کار را با دشواری همراه کند. طرح «فرآ» تلاش میکند با ایجاد ارتباط مستمر میان دانشجویان و محیط صنعتی، این فاصله را کاهش دهد. در این الگو، آموزش دانشگاهی بهتنهایی مبنای تربیت نیروی انسانی قرار نمیگیرد، بلکه تجربه عملی و مواجهه با مسائل واقعی صنعت نیز بخشی از فرایند یادگیری خواهد بود. زارع در اینباره با اشاره به ضرورت حرکت دانشگاهها به سمت تعامل مؤثرتر با صنعت گفت: در حال حاضر، دانشگاههای نسل جدید با ایجاد ارتباط مستمر با صنایع، رویکردهایی مشابه طرح «فرآ» را دنبال میکنند؛ در حالی که در کشور، دانشگاه و صنعت در بسیاری از موارد مسیرهای مستقلی را طی کردهاند. وی تأکید کرد که در این طرح، تلاش شده است میان آموزشهای آکادمیک و آموزش حین کار در محیط صنعتی ارتباط برقرار شود تا دانشجویان از سالهای نخست تحصیل، با آموزشهای مرتبط با نیازهای صنعت آشنا شوند. مشارکت دانشجویان در پروژههای نوآوری و فناوری یکی از ویژگیهای مهم طرح «فرآ»، محدود نماندن آن به آموزشهای مقدماتی و فراهم کردن زمینه مشارکت دانشجویان در پروژههای تخصصی و فناورانه است. بر اساس توضیحات مدیر متالورژی، طراحی و توسعه محصولات فولاد هرمزگان، دانشجویان در سالهای بعد تحصیل، با ورود به اکوسیستم نوآوری و فناوری شرکت و دریافت پروژههای مشخص، فرصت پیدا میکنند تا از دانش دانشگاهی و خلاقیت خود برای حل مسائل واقعی صنعت استفاده کنند. این رویکرد از دو منظر اهمیت دارد؛ نخست آنکه دانشجویان در جریان فعالیتهای صنعتی با چالشهای واقعی تولید و نیازهای فناورانه آشنا میشوند و دوم آنکه شرکت نیز میتواند از ظرفیت علمی و ایدههای نوآورانه نسل جوان برای پیشبرد پروژههای تحقیقاتی و توسعهای بهره ببرد. در واقع، پیوند میان آموزش و پروژههای صنعتی میتواند زمینه تبدیل دانش نظری به راهکارهای اجرایی را فراهم کند؛ موضوعی که در صنایعی مانند فولاد، با فرایندهای پیچیده تولید و نیاز مستمر به بهبود بهرهوری، اهمیت ویژهای دارد. آموزش حین کار؛ حلقه اتصال دانشگاه به خطوط تولید
بخش دیگری از برنامهریزی فولاد هرمزگان در قالب طرح «فرآ»، به آموزش عملی دانشجویان در واحدهای مختلف شرکت اختصاص دارد. بر اساس این برنامه، دانشجویان در کنار تحصیلات دانشگاهی، با حضور در بخشهای صنعتی و طی دورههای آموزش حین کار، با فرایندهای تولید فولاد و الزامات فعالیت در محیط صنعتی آشنا میشوند. زارع با اشاره به این برنامه توضیح داد که هدف، طراحی مسیری است که دانشجویان در کنار کسب دانش آکادمیک، بر فرایندهای تولید فولاد نیز تسلط پیدا کنند و پس از فارغالتحصیلی با آمادگی تخصصی بیشتری وارد بازار کار شوند. این مدل آموزشی میتواند بخشی از نیاز صنایع به نیروهای آمادهبهکار و برخوردار از تجربه عملی را پاسخ دهد. همچنین شناسایی دانشجویان مستعد در طول دوره آموزش، امکان ارزیابی توانمندیهای حرفهای آنها را پیش از ورود به فرایند جذب فراهم میکند. به گفته زارع، افراد مستعد و واجد شرایط این فرصت را خواهند داشت که پس از طی مسیر آموزشی، در فولاد هرمزگان، سایر شرکتهای فولادی استان یا دیگر نقاط کشور جذب شوند. هرمزگان؛ ظرفیت راهبردی برای توسعه پیوند دانشگاه و صنعت اهمیت اجرای چنین طرحهایی در استان هرمزگان، با توجه به ظرفیتهای صنعتی و روند توسعه فعالیتهای تولیدی در این منطقه، دوچندان است. توسعه صنایع بزرگ و شکلگیری زنجیرههای صنعتی در استان، نیاز به نیروی انسانی متخصص و متناسب با فناوریهای روز را افزایش داده است. در این شرایط، تقویت ارتباط میان دانشگاههای استان و مجموعههای صنعتی میتواند علاوه بر ارتقای کیفیت آموزشهای تخصصی، به کاهش فاصله میان مهارتهای دانشآموختگان و نیازهای بازار کار کمک کند. زارع نیز با تأکید بر اهمیت این موضوع بیان کرد که هرچه ارتباط صنعت با دانشگاهها، بهویژه در استان هرمزگان که در مسیر صنعتی شدن قرار دارد، تقویت شود، امکان پرورش نیروهای توانمند و متخصصی فراهم خواهد شد که صنایع بتوانند در آینده از ظرفیت آنها بهرهمند شوند. از این منظر، طرح «فرآ» را میتوان فراتر از یک برنامه تأمین نیروی انسانی برای یک شرکت ارزیابی کرد؛ زیرا توسعه چنین الگوهایی میتواند به شکلگیری ارتباطی پایدار میان مراکز علمی و صنایع استان و تقویت ظرفیتهای تخصصی منطقه کمک کند. اعتماد متقابل؛ شرط موفقیت سرمایهگذاری بر منابع انسانی موفقیت برنامههای مشترک دانشگاه و صنعت، تنها به طراحی دورههای آموزشی و اختصاص پروژههای پژوهشی وابسته نیست؛ بلکه تداوم همکاری، تعهد طرفین و شکلگیری اعتماد متقابل نیز در تحقق اهداف آن نقش تعیینکننده دارد. در طرح «فرآ»، فولاد هرمزگان با فراهم کردن بستر آموزش و تجربه عملی، در مسیر شناسایی و پرورش استعدادهای دانشگاهی گام برداشته است. در مقابل، مشارکت فعال دانشجویان، مسئولیتپذیری و تلاش برای تبدیل آموختههای علمی به راهکارهای کاربردی، از الزامات اثربخشی این همکاری خواهد بود. زارع در پایان با اشاره به اهمیت این تعامل خاطرنشان کرد که انتظار میرود دانشجویان نیز در برابر اعتمادی که شرکت در دوران تحصیل به آنها میکند، با همکاری مؤثر و مشارکت جدی پاسخگوی این همراهی باشند؛ بهگونهای که این مسیر هم برای دانشجویان تجربهای ارزشمند ایجاد کند و هم به تأمین منابع انسانی توانمند برای آینده فولاد هرمزگان منجر شود.