به گزارش آفتاب صبح، انجمن جهانی فولاد (Worldsteel) در تازهترین گزارش چشمانداز کوتاهمدت خود، پیشبینی رشد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ را از ۰.۳ درصد به صفر کاهش داده است. این انجمن همچنین برآورد رشد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۷ را از ۲.۲ درصد به ۱.۷ درصد رسانده است. تداوم رکود در چین و تشدید تنشها و درگیریها در خاورمیانه از مهمترین دلایل این بازنگری عنوان شدهاند. بر اساس این گزارش، تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ به یک میلیارد و ۷۲۲ میلیون تن خواهد رسید؛ رقمی که تقریباً با سطح تقاضا در سال ۲۰۲۵ برابر است. پیشبینی میشود این میزان در سال ۲۰۲۷ با افزایش به یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون تن برسد. آلفونسو هیدالگو دِ کاسِرادا، رئیس کمیته اقتصادی انجمن جهانی فولاد، با اشاره به کندتر بودن روند بهبود بازار نسبت به پیشبینیهای قبلی اعلام کرده است که تقریباً تمام کاهش برآورد رشد تقاضای جهانی ناشی از تحولات بازار چین است. به گفته وی، تقاضای فولاد در کشورهای خارج از چین در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۵ درصد رشد خواهد کرد و این نرخ در سال ۲۰۲۷ به ۴ درصد میرسد؛ رقمی که با پیشبینی شش ماه قبل این انجمن مطابقت دارد. بر این اساس، روند احیای بازارهای خارج از چین در مجموع تضعیف نشده است، اما افت ساختاری تقاضا در چین و اختلالات بازار انرژی ناشی از ناآرامیهای خاورمیانه، چشمانداز کلی بازار جهانی فولاد را تحت تأثیر قرار دادهاند. چین؛ عامل اصلی افت تقاضای جهانی فولاد انجمن جهانی فولاد پیشبینی میکند تقاضای فولاد چین در سال ۲۰۲۶ با افت ۲ درصدی مواجه شود. ادامه کاهش سرمایهگذاری در بخش املاک و مستغلات و منفی ماندن روند هزینهکرد در پروژههای زیرساختی، از عوامل اصلی این کاهش هستند. اگرچه تقاضای فولاد در بخش تولید چین به پشتوانه صادرات قدرتمند رشد کرده است، این افزایش نتوانسته ضعف سایر بخشهای مصرفکننده فولاد را جبران کند. انتظار میرود در سال ۲۰۲۷، شدت کاهش تقاضای فولاد چین به یک درصد محدود شود؛ هرچند تنشهای تجاری همچنان ریسک مهمی برای بازار این کشور به شمار میروند. هند در مسیر رشد تقاضای فولاد در مقابل چین، چشمانداز بازار فولاد هند همچنان مثبت ارزیابی میشود. بر اساس پیشبینی انجمن جهانی فولاد، تقاضای فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ با رشد ۷.۹ درصدی به ۱۷۲.۴ میلیون تن و در سال ۲۰۲۷ با افزایش ۸ درصدی به ۱۸۶.۲ میلیون تن خواهد رسید. توسعه زیرساختها، رونق ساختوساز، سرمایهگذاری در بخش املاک خصوصی، انرژیهای تجدیدپذیر و رشد صنعت خودروسازی از مهمترین محرکهای افزایش مصرف فولاد در هند هستند. افت ۱۱ درصدی تقاضای فولاد در کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در منطقه خلیج فارس، چشمانداز بازار فولاد تحت تأثیر مستقیم تحولات ژئوپلیتیکی قرار گرفته است. پس از رشد ۱۷.۷ درصدی تقاضای فولاد کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در سال ۲۰۲۵، انجمن جهانی فولاد اکنون کاهش حدود ۱۱ درصدی این شاخص را برای سال ۲۰۲۶ پیشبینی میکند. تداوم درگیریها در خاورمیانه موجب به تعویق افتادن واگذاری پروژهها، آغاز عملیات ساختوساز و تصمیمگیریهای مالی شده است. با این حال، در صورت بهبود شرایط امنیتی و بازگشایی تنگه هرمز، پیشبینی میشود تقاضای فولاد این منطقه در سال ۲۰۲۷ حدود ۱۱.۳ درصد افزایش یابد. ویتنام نیز از دیگر بازارهای قابل توجه در این گزارش است. انتظار میرود تقاضای فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ رشدی دورقمی را تجربه کند و مصرف ظاهری فولاد برای نخستین بار از مرز ۳۰ میلیون تن عبور کند؛ روندی که عمدتاً با افزایش فعالیتهای ساختوساز مسکونی و تجاری پشتیبانی میشود. بهبود تدریجی بازارهای اروپا و آمریکا بر اساس برآورد انجمن جهانی فولاد، بهاستثنای چین و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، تقاضای فولاد در سایر بازارهای جهان در سال ۲۰۲۶ حدود یک درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۲.۲ درصد رشد خواهد کرد. در اتحادیه اروپا، مصرف ظاهری فولاد در سال ۲۰۲۶ با کاهش ۰.۳ درصدی همراه خواهد بود، اما انتظار میرود این شاخص در سال ۲۰۲۷ حدود ۳.۱ درصد افزایش یابد. بخشی از این روند به انباشت موجودی فولاد پیش از اجرای سازوکار تعدیل کربن در مرزهای اتحادیه اروپا (CBAM) در سال ۲۰۲۶ مربوط میشود.
در آمریکا نیز تقاضای فولاد در سال ۲۰۲۶ حدود ۲ درصد رشد خواهد کرد. سرمایهگذاری در مراکز داده و زیرساختهای انرژی از عوامل اصلی این افزایش هستند. برای سال ۲۰۲۷ نیز رشد حدود ۱.۵ درصدی تقاضای فولاد این کشور پیشبینی شده است. ژاپن و کره جنوبی نیز در مسیر بهبود محدود تقاضای فولاد قرار دارند؛ هرچند برآوردها نشان میدهد هیچیک از این دو بازار در بازه زمانی پیشبینیشده به سطح مصرف پیش از دوره رکود بازنخواهند گشت. در مجموع، تازهترین چشمانداز انجمن جهانی فولاد نشان میدهد رکود ساختاری تقاضا در چین همچنان مهمترین عامل محدودکننده رشد بازار جهانی است. در مقابل، تداوم رشد مصرف در هند، ویتنام و برخی بازارهای نوظهور میتواند بخشی از فشار ناشی از افت تقاضا در اقتصادهای بزرگ را جبران کند.